|
Hoofdstraat: Ten Kate en de Emmer Courant

|
|
|
|
|
|
Bewoning:

|
|
|
kaart 1880
gebruik uw muis voor informatie
kaart 1916
|
Op de onbebouwde grond tussen de villa van A.Holthe tot Echten en het huis van de
D.V.M.M. kwam het woonhuis van Warner ten Kate en de drukkerij van
de Emmer Courant te staan.
- woonhuis Ten Kate (xxxx-xxxx)
- drukkerijgebouw 1891-197x)
Na afbraak van beide gebouwen verrees hier de Ten Kate flat.
|
|
|
Inleiding

|
|
|
Van letterbak naar laptop
in amper dertig jaar.
De kranten hebben een adembenemende technologische revolutie doorgemaakt.
Het einde van dat proces is nog niet in zicht.
|
Op 3 januari 1991 bestond de Emmer Courant precies honderd jaar. Op een hele prominente
plaats aan de Hoofdstraat, stond jarenlang het schitterend vormgegeven pand, in een on
Nederlandse stijl, waar lange tijd het nieuws werd vastgelegd op de klassieke ambachtelijke
wijze. Tegenwoordig worden de artikelen op een PC ingetypt, vormgegeven op een opmaakcomputer
en doorgestuurd naar een zetcomputer die er een negatief van maakt waarmee een drukplaat
wordt belicht. Deze plaat wordt gebruikt in een pers die heden ten dage meer dan drie
miljoen krantenpagina's per uur kan drukken. Een voorpagina die 's nachts om één uur naar de
zetcomputer gaat, ligt 's ochtends vroeg bij meer dan 70.000 abonnees in de bus.
|
|
|
Beginjaren

|
|
|

Eén van de oudste foto's.
Op het reclamebord onder het puntdak staat het woord "drukkerij".
Geheel links in het zwart eigenaar directeur Jan Meesters.
Op de foto zijn verder nog de vier personeelsleden te zien.

Warner ten Kate
Naast directeur eigenaar van de Emmer Courant vervulde hij tevens allerlei
maatschappelijke functies in Emmen.
Het eerste personeel: v.l.n.r.
staand: Ten Kate, Jans Eising, Jeuring(?), Meesters (oprichter)
zittend: H.Engels, Jan Brink, Van Selm
op de grond: G.Kromkamp en Ep de Groot.
|
Anders dan de naam doet vermoeden, was niet W.ten Kate maar de Dedemvaartse notaris
J.H.E.Meesters de stichter van de Emmer Courant. Deze kocht voor f 1.500,- een stuk
grond (10 are groot) aan de huidige Hoofdstraat en liet daarop een eenvoudig drukkerijgebouw
bouwen.
Er is beschreven dat dit gebouwtje werd ontworpen door Ir.A.Plomp uit Dedemsvaart,
directeur van de Dedemvaartse Stoomtram Maatschappij.
Uit bijgaande advertentie uit 1890 blijkt dat het architect Edske Kliphuis
was die de bouw in december dat jaar heeft aanbesteed.
Er werd als volgt ingeschreven:
- B.Warring Noordsleen f 2.544,-
- W.S.de Boer Weerdingermarke f 2.181,-
Omdat de begroting f 2.751,- bedroeg werd het werk gegund aan de laagste inschrijver.
De strenge winter van 1890-1891 was er de oorzaak van dat de bouw later gereed kwam dan
oorspronkelijk gepland. Ook de inrichting liep vertraging op waardoor de eerste nummer van
de krant elders moesten worden gedrukt.
De notaris liet de zaak door zijn zoon Jan Meesters bestieren.
Op 3 januari 1891 verscheen het eerste nummer van de Emmer Courant. Niet als dagblad
maar als een eenmaal per week verschijnend "nieuws - en advertentieblad voor het
Oosterkwartier van Drenthe".
Jan Meesters zijn ambities lagen echter niet zo in het krantenvak. Die ambities had
zijn neef Warner ten Kate, eveneens afkomstig uit Dedemsvaart, wel.
Warner was nog maar 17 jaar toen hij gevraagd werd om mede zijn schouders onder het nog
jonge bedrijf te zetten. Warner reisde op 12 december 1893 per koets naar Emmen en legde
daar grote interesse voor "het krantenvak" aan de dag.
Eerst nog helpende op de administratie en bij het redactionele werk voorzag hij duidelijke
toekomstmogelijkheden voor een krant in de regio Emmen, wat zich toen al meer en meer als
centrumplaats begon te ontwikkelen en besloot drie jaar later de zaak van Meesters over te
nemen.
Op 1 mei 1866 trok Meesters zich terug uit de zaak. Op 16 mei 1896 werd Ten Kate
definitief de eigenaar. Het eerste wat Ten Kate deed was het wijzigen van de naam. Vanaf
1 juli 1896 heette de krant: "nieuws - en advertentieblad voor den Zuidoosthoek van
Drenthe".
Vrij kort na de overdracht besloot Ten Kate om de krant twee maal per week uit te geven.
Daarmee was hij de goede weg ingeslagen. Er was duidelijk een markt voor een regionale krant.
|
|
|
Opmars der techniek

|
|
|
|
In 1986 kreeg de Emmer Courant krant haar eerste computers. Hoe anders ging dat vroeger.
Op uiterst primitieve wijze werd, onder het spaarzame licht van een walmende petroleumlamp,
de krant geheel met de hand gezet en gedrukt. Van de eerste losse letter tot de laatste
komma werd het complete zetsel voor een krant met de hand samengesteld uit kant en klare
letters van lood en hout. Een techniek die tot in de 70er jaren zou voortduren.
In 1883 deed de zetmachine haar intrede, maar wanneer deze in Emmen in gebruik werd
genomen is Historisch Emmen niet bekend. De drukpers werd in de eerste jaren nog door
handkracht aangedreven. Henk Oosting stond uren aan een groot vliegwiel te zwengelen, en
dat terwijl de oplage "maar" zo'n 600 kranten bedroeg. Omdat de oplage groeide en "hand
zwengelen" te arbeidsintensief werd, vroeg Ten Kate in 1906 de gemeente een vergunning
"tot het oprichten van eene door een petroleummotor ter sterkte van
tien paardenkrachten te drijven drukkerij bestaande uit twee boekdrukpersen en een
vouwmachine". Later werd deze petroleummotor vervangen door een gasmotor.
In 1922 waren er al 2500 abonnees en kwam er in november van dat jaar een heuse
rotatiepers. Voor die tijd een wonder der techniek. En met die investering was Ten Kate
verder dan menig andere uitgever van streekbladen.
De eerste kranten bevatten nog geen foto's. De eerste illustraties waren simpele,
gestempelde plaatjes. Later werden de foto's geëtst. De loden tekst werd in reliëf afgedrukt
in kartonnen matrijzen die rond werden gebogen en waarin nieuw lood werd gegoten. Zo
ontstonden halfronde drukvormen "de stypen" die op de cilinders van de pers pasten.
Het samenstellen van de tekstregels gebeurde op een reusachtige zetmachine met een mechanisch
toetsenbord. De machinezetter (later werd zijn rol overgenomen door ponsbanden) tikte de
tekst, die in kleine lettervormpjes op regels werd gelegd. De machine goot deze vormpjes
vol met gesmolten lood. Zo ontstonden hele regels loodzetsel. Koppen en tussenkoppen werden
vaak nog met de hand gezet door zetters die net zo makkelijk spiegelschrift konden lezen
als normaalschrift. De letters die zij gebruikten lagen in kasten met laden. Dat waren de
letterbakken die nu nog wel te koop zijn op rommelmarkten en in antiekwinkeltjes. In het
onderste deel van de kasten lagen de kleine letters, zodat de kleine letter in de krant nu
nog steeds wordt aangeduid als "onder kast". Omdat de zetters aan stenen tafels werkten,
staan ook de technici van vandaag nog "aansteen" wanneer ze hun digitaal gestuurde machines
bedienen. Erg gezond was het trouwens niet om dagelijks met gesmolten lood te werken. Daarom
had de typografenbond bedongen dat de zetters elke dag een liter melk kregen. Men
veronderstelde dat het een probaat middel was tegen loodvergiftiging.
December 1940 bestond de Emmer Courant bijna 50 jaar, en had het ongeveer 7000 abonnees.
Ten Kate formuleerde de groei als volgt: "In die vijftig jaren was
de Emmer Courant actief toeschouwer, waarnemer van de zich geleidelijk voltrekkende
veranderingen op elk gebied in Zuidoost Drenthe, meelevende met het lief en leed der
bevolking waarvan de krant vaak de boodschapper was".
|
|
|
Na de Tweede Wereldoorlog

|
|
|


|
De Tweede Wereldoorlog gooide roet in eten voor verdere groei van de onderneming.
Maatregelen van de Duitse bezetter waren de oorzaak dat de rotatiepers stil kwam te staan
en dat het uitbrengen van een krant in 1942 werd gestaakt. Voor het personeel had dat
gelukkig geen gevolgen. Niemand kwam op straat te staan. Ten Kate vertrouwde op voldoende
(handels) drukwerk in de andere afdelingen.
Op 10 april 1945 werd Emmen bevrijd van de bezetter en direct de volgende dag al
verscheen een speciaal bevrijdingsnummer, gedrukt op speciaal fel oranje papier. Het
papier daarvoor had Ten Kate gedurende de oorlog op zijn zolder verstopt gehouden.
Op 20 april, tien dagen na de bevrijding, verscheen alweer het eerste gewone nummer van
de Emmer Courant. Rond die tijd kondigde Ten Kate aan dat de krant drie maal per week zou
gaan verschijnen, hetgeen op 7 januari 1946 bewaarheid werd. Hij stelde dat zodoende meer
ruimte beschikbaar zou komen om voorlichtende arbeid te verrichten bij de opbouw van dit
deel van Nederland. De abonnementsprijs van de krant werd toen fl 2,- per drie maanden,
een vooroorlogse prijs aldus Ten Kate.
Dat jaar trok Ten Kate zich terug uit het goed florerende bedrijf en werd het
familiebedrijf omgezet in een Naamloze Vennootschap, "De NV Drukkerij v/h W.ten Kate". Als
directeur werd de heer Ten Kate opgevolgd door Jac.Schoenmaker wonende aan de Sterrenkamp.
De dagelijkse leiding op de werkplek was toen nog in handen van Van Andel. Helaas bleek hij
en zijn naaste familie betrokken te zijn bij zaken die het daglicht niet konden verdragen.
Van Andel werd rond 1954 opgevolgd door Reitze Withaar, afkomstig uit Friesland, die de
leiding overnam op de handelsdrukkerij. Withaar had het vak geleerd bij drukkerij Bokma
in Heerenveen.
Meer en meer ging het bedrijf floreren en uit alle hoeken en windstreken werden
werknemers aangetrokken.
Anekdote:
Oud werknemers weten zich de zuinigheid van de oude Ten Kate nog goed te herinneren. Bij
de voordeur lag altijd een oude, bijna compleet versleten, mat. Toen deze eens wat verder
in het gangetje terecht was gekomen en de oude Ten Kate binnenkwam, werd de mat met een
sierlijke zwaai op de oorspronkelijke plaats terug geschopt. Daarbij kwam een klein stukje
touw van pakweg 10 cm tevoorschijn. Het voor menigeen nutteloze touwtje werd aan één van de
personeelsleden afgegeven met de woorden: "misschien kun je er nog wat mee". Hierbij moet
men bedenken dat het in die tijd gewoon was om zetsel met een stukje touw bij elkaar te
binden.
Begin jaren 50 werd besloten om de krant vijf maal per week uit te brengen. Het zou de
aanloop worden naar een hectische tijd waarin Emmen industrieel enorm zou groeien en de
bevolking geweldig zou expanderen. Werknemers uit die tijd herinneren zich nog goed dag en
nacht aan het werk te zijn geweest om de krant maar op tijd de deur uit te krijgen. Vooral
op woensdag was dat wel eens een hele strijd met de weekbladen en de midweekse
voetbalwedstrijden. Medewerkers moesten veelal uit Assen of de veenkoloniën komen. Op tijd
de deur uit hield eveneens in dat de treinen soms even bleven wachten totdat Berend Kap de
kranten had gebracht.
De functies van directeur en hoofdredacteur werden in de persoon van G.H.ter Stege
verenigd. Ter Stege stelde naast Withaar op de handelsdrukkerij de heer Naber aan als
bedrijfsleider.
In 1956 werd de Emmer Courant een volwaardig dagblad die 6 maal per week zou
verschijnen.
Behoudens het dagblad werden ook een aantal weekbladen bij Ten Kate gedrukt en ook de
handelsdrukkerij (waar de heer Naber de scepter zwaaide) was een vast onderdeel. De redactie
werd uitgebreid, eerst een redactie van drie, later van vijf man.
De oplage steeg van 15.000 in 1956, naar 18.000 in 1964, ruim 21.000 in 1969 en één jaar
later zelfs al 24.000. De Emmer Courant werd op dat moment in 8 van de 10 gezinnen gelezen.
(in tegenstelling tot vroeger waarin de krant vaak van hand tot hand ging)
Ondanks concurrentie van andere in Zuidoost Drenthe verschijnende (dag)bladen, Het Vrije
Volk, Ons Noorden (R.K.), De Nieuwe Provinciale Drentse Courant (Pro.Chr.), en het
Nieuwsblad van het Noorden, had de Emmer Courant stevig wortel geschoten en was niet meer
weg te denken uit de samenleving.
|
|
|
Fusies en overnames

|
|
|
Deze foto van wijlen Henny Kroon is vanwege © van de website gehaald.
Deze foto van wijlen Henny Kroon is vanwege © van de website gehaald.




Afbraak
|
Als gevolg van de invloed van in Groningen verschijnende kranten, en verouderde
rotatiepersen had de Drentse en Asser Courant, in tegenstelling tot de Emmer Courant, geen
vooruitgang in oplage geboekt. Oude rivaliteit en financiële gevolgen waren er
waarschijnlijk de oorzaak van dat een fusie met de Emmer Courant uitbleef. De Nederlandse
Dagblad Unie (N.D.U.) werd op 1 april 1960 de nieuwe eigenaar.
De Noord Ooster (een Oost Gronings dagblad) was door allerlei perikelen een slechte tijd
ingegaan waardoor het aantal abonnees dramatisch was gekelderd. De Emmer Courant,
vertegenwoordigd door Ter Stege, had het hoogste bod op de aandelen uitgebracht en werd de
nieuwe eigenaar.
Om de continuïteit niet in gevaar te brengen moest er echter wel meer gebeuren. De
televisie was enorm in opkomst en de krant werd een onzekere toekomst voorspeld. Er werd
samenwerking met andere bedrijven gezocht, waarna het aandelenpakket in 1966 overging naar
de Nederlandse Dagblad Unie. (N.D.U.) De jongste dochter van de vroegere eigenaar, mevrouw
M.C.L.van Wely Ten Kate, die betrokken was bij deze overdracht, benadrukte indertijd dat
behoud van werkgelegenheid voorop stond. Omgekeerd versterkte de N.D.U. hiermee wederom
haar positie in Drenthe.
Uit de fusies van verschillende noordelijke kranten ontstond de Drents Groningse Pers.
(D.G.P.) Drie ervaren N.D.U. journalisten moesten lijn brengen in al die regionale kranten
en hun culturen. Het waren: P.J.Prins (chef redacteur van het Algemeen Dagblad), S.F.Alberts
(chef redacteur van de Haagse redactie van het Algemeen Dagblad) en G.Siertsema
(opmaakredacteur van het Algemeen Dagblad).
Vreemd genoeg was één van de eerste zaken die gerealiseerd werd, het oprichten van nog
een regionaal dagblad. Het Hoogeveens Dagblad. Een andere beslissing was dat de kranten
in het vervolg in Emmen te drukken. De capaciteit werd verdubbeld door de ingebruikname van
een van de N.D.U. afkomstige 64 zijdige Koebau pers. Het getal 64 sloeg op het maximale
aantal pagina's wat tegelijkertijd gedrukt kon worden. Een andere regionale krant die nog
op eigen benen stond was de Winschoter Courant. Deze krant nam als eerste dagblad in
Nederland in 1969 een offset rotatiepers in gebruik. (Kopij werd getypt op speciale kopij
vellen, een leesmachine verwerkte de kopijvellen tot fotozetsel dat met de hand tot pagina's
werd geknipt en geplakt. Die pagina's vormden de basis voor de drukplaten die werden gebruikt
in de nog jonge offset rotatiepers.) Dit bracht, mede door geen lood meer te gebruiken bij
het zetten, een enorme kostenbesparing teweeg ondanks de hoge investering. Toen de N.D.U.
in 1973 van de Noord Ooster af wou, nam de Winschoter Courant deze kans waar en nam de
Noord Ooster over. Schaalvergroting was een toverwoord en Van der Veen (uitgever van de
Winschoter Courant) liet in 1979 haar aandelen weer overnemen door Wegeners Couranten
Concern uit Apeldoorn.
Het gebouw aan de Hoofdstraat was intussen, ondanks uitbreidingen en verbouwingen, vele
maten te klein geworden. Om de activiteiten te bundelen werd een nieuw bedrijfspad op het
industrieterrein aan de Jules Verneweg, pal tegenover de Danlon, betrokken. Eerst ging de
handelsdrukkerij over, gevolgd door de dagbladen. Een 96 zijdige Köbau rotatiepers werd
in gebruik genomen, bediend door Willem Derks. De (technische) ontwikkelingen gingen in die
jaren echter zeer snel. Het fotozetten begon zich te ontwikkelen en de technische outillage
van de D.G.P. zou wederom moeten worden vernieuwd.
In 1974 verwierf Wegeners Couranten Concern een 50% belang in de D.G.P. en een jaar
later kreeg het zelfs het volledige aandelenpakket in handen. Door het besluit om de krant
technisch elders (lees Tijl in Zwolle) onder te brengen en grafische afdelingen in Emmen
te sluiten brak er een roerige tijd aan. Het personeel verzette zich en werkonderbrekingen
hadden tot gevolg dat de krant soms niet verscheen. Hoog oplaaiende discussies konden niet
voorkomen dat de plannen toch werden uitgevoerd.
Wegener was nu de uitgeefster van de Emmer Courant, de Drentse en Asser Courant, het
Hoogeveens dagblad, De Noord Ooster en de Winschoter Courant geworden. Door deze éénwording
werden er plannen gemaakt om het drukken van kranten weer in eigen beheer nemen. Onder de
naam Wegener Nieuwsdruk Winschoten werd in 1986 een nieuwe rotatiehal in gebruik genomen
met een 20 miljoen gulden kostende M.A.N. Roland rotatiepers. Dat de kwaliteit daardoor
enorm was toegenomen kon duidelijk uit de opmaak worden opgemaakt.
In Assen kwam een centraal kantoor te staan. Elke streek kreeg een eigen regio kantoor.
Het kantoor in Emmen ging zetelen op de eerste verdieping van een pand wat "toevallig" recht
tegenover de plaats stond waar het oorspronkelijk allemaal was begonnen.
Ook Assen en Hoogeveen hadden hun eigen regionale kranten, de Drentse en Asser Courant
en het Hoogeveens Dagblad. Als tegenhanger van het Nieuwsblad van het Noorden werden de
drie lokale kranten nog steeds als kleine kranten bestempeld al waren ze dat zeker niet. Ze
gingen samen verder onder de naam Drentse Courant en veranderde in 1992 van avondblad in
een ochtendblad. Het bleek een goed keuze te zijn geweest en de krant was populairder dan
ooit.
Niet onlogisch dat Hazewinkel pers, uitgever van het Nieuwsblad van het Noorden, in 1994
een zeer goed bod deed aan Wegener. Deze fusie zorgde voor een efficiënter bedrijf. Een
nieuw hoofdkantoor, wederom een nieuwe drukpers en de opmars van de elektronische opmaak.
Het werd een hypermodern bedrijf.
Mede door de komst van het Groninger Dagblad Stad verloor het Nieuwsblad van het Noorden
meer lezers dan de groei bij de Drentse Courant en het Groninger dagblad. Deze behoorden de
laatste jaren tot de snelst groeiende kranten in Nederland.
De directie van Hazewinkel besloot dat het anders moest. Na maanden van voorbereiding werd
op 1 april 2002 het Dagblad van het Noorden geboren. Weliswaar in Groningen gedrukt, maar
totaal geschoeid op Drentse leest met maar liefst negen regionale edities.
Meesters, Ten Kate, Ter Stege en al die hard werkende anderen waren de oorsprong van wat
nu tot het grootste regionale dagblad van Nederland is verworden.
|
|
|
Ten Kate flat

|
|
|

|
De Ten Kate flat werd gebouwd op de grond van de woning van de voormalige directeur van de
Emmer Courant Warner ten Kate. De flat werd naar hem genoemd.
Bouwjaar: ?
Architect: ?
Aannemer: ?
Bouwsom: ?
|
|
|
Directie

|
|
|
|
| 1891-1896 |
J.Meesters jr. (directeur eigenaar) |
| 1896-1946 |
W.ten Kate (directeur eigenaar) |
| 1946-1955 |
Jac.Schoemaker |
| 1955-1968 |
G.H.ter Stege |
| 1966-1972 |
P.J.Diemel |
| 1969-1980 |
H.W.E.van de Velde |
| 1979-1985 |
A.A.Dekker |
| 1985-1990 |
R.B.Freese |
| 1990-1993 |
S.G.van der Heijden |
| 1993-1995 |
H.W.E.van de Velde |
|
|
|
Hoofdredacteuren

|
|
|
|
| 1945-1949 |
R.Weemhoff |
| 1949-1955 |
G.H. ter Stege |
| 1955-1964 |
H.Tromp |
| 1964-1968 |
G.H. ter Stege |
| 1968-1988 |
P.J.Prins |
| 1987-1994 |
G.H.Vogelaar |
| 1994-1997 |
G.J.Laan |
| 1998-heden |
J.F.Bonjer |
|
|
|
Personeel

|
|
|
Een groepsfoto van het personeel en aanhang tijdens een uitstapje in de jaren 60.
Vele namen zijn bekend. Wie vult ze aan?
|
|
|
Journalisten:
- D.van de Bospoort
- Michiel Derk van Otterloo
- Jan Hof
-
Fotografen:
- Henny Kroon, de eerste persfotograaf, reisde stad en streek af om ontelbare foto's te schieten
-
Personeel
- Grietje Gravers (van 1928-1978)
- Berend Timmer
- Jans Eising (machinezetter)
- Dirk Geertsema
- Jans Hilbrands (leerling)
- Mans Pol
- Albert de Jong
- A.Scheidema
- Albert Jeuring
- A.Beerda
- Jan Rolleman
- Leendert van Dijk
- Veste(r)s
- Derk de Bruin
- Blad(t?)
- Fial
- Derks
- Lenis
- Groenewold
-
|
|
Bronvermelding:
|
|
- Oud werknemers van de Emmer Courant.
- Jubileumnummer van de Emmer Courant uitgegeven ter ere van het 100 jarig bestaan.
- Afscheidsbijlage van de Drentse Courant van zaterdag 30 maart 2002.
- Aanvulling door Gert Meijer, Dagblad van het Noorden.
- Emmer Courant 3 december 1890
- Foto's diverse privé archieven
- Mevrouw R.van Vliet Roggema, schenking Emmer Couranten van 11
en 20 april 1945.
- Kaartje gegenereerd met een proefversie van Hazadata, met dank aan André Dekker voor de gegevens.
- Foto's:
- A.Pool
- B.Hoving
- Dhr.v.d.Brink
- G.v.d.Veen
- G.Keurs
- Archief gemeente Emmen
- Zie ook: "100 jaar Emmen, veranderingen in bebouwing" deel 2
Door Sis Hoek Beugeling, J.Withaar, Gerrie van der Veen
Noordboek 2004, ISBN 90.330.1275.8
|
|
|