|
Koor werd vergaderkamer
|
Tijdens de afgelopen 150 jaar vonden er in en rondom de kerk regelmatig veranderingen,
verbouwingen en renovaties plaats. De kerk, eens geplaatst aan de rand van het oude centrum van
Emmen, staande tussen struiken en bomen werd het middelpunt van een stadscentrum met rondom veel
steen en glas.
In eerste instantie bezat de kerk 650 plaatsen. Nadat er in 1930 elektrische verwarming in de
kerk was aangelegd werden ook 120 extra plaatsen gecreëerd. De kosten van de verwarming
bedroegen f 5.000,- die in enkele dagen door de gemeente zelf bijeen was gebracht.
In de winter van 1930-1931 werd het koor van de kerk ingericht als vergaderkamer, voorzien
van een houten wandbetimmering, schouw en elektrische verwarming. Dankzij een legaat van
f 5.000.- van Hendrikus Haasken Hadders konden in 1933 boeken voor een eigen bibliotheek
worden aangeschaft die ook een plaats vonden in de vergaderkamer.
In 1933 werd het koor ingericht als bibliotheek.
|
|
|
Nadat de plannen voor een cultureel centrum van de baan waren en besloten was dat de Grote Kerk
zou blijven staan, werd onder leiding van architect W. van der Kuilen een renovatieplan gemaakt.
Tijdens de uitvoering van de renovatie werkzaamheden in 1964 werd door het Archeologisch
Biologisch Instituut (BAI) van de Rijksuniversiteit te Groningen onderzoek gedaan.
Hierbij kwamen funderingssporen van de houten voorganger van de huidige kerk bloot te liggen.
Tevens werden enkele primitieve sleutels en verroeste messen aangetroffen die als grafgift
aan gestorvenen waren meegegeven.
De restauratie van 1964/1965 was ingrijpend. De decoraties van dominee De Groot werden
verwijderd. De kerkbanken werden vervangen door moderne stoelen, het liturgisch centrum werd
verlaagd en de preekstoel verdween.
Dora Tuynman (Nederlandse Cobra kunstenares 1926-1979) maakte opvallende wandschilderingen
rondom het gedeelte van de kerk dat bestemd was voor de eredienst.
Kortom, de kerk werd weer licht!
|
|
Het liturgisch centrum in 1978
|
In de jaren '70 vond er in twee fasen restauratie plaats.
Zowel de toren, dak en goten, als het interieur van de kerk werd onder handen genomen.
Dankzij bijdragen van de gemeente Emmen, de Provincie Drenthe en Monumentenzorg, die de
restauratie begeleidde, kon het project worden uitgevoerd.
Vrijwel alle veranderingen die binnen de kerk in de jaren '60 waren aangebracht werden
weer verwijderd. De abstracte muurschilderingen verdwenen onder een nieuwe pleisterlaag en
in het middendeel van de kerk werden, zoals als eerder het geval was, rode Spaanse tegels gelegd.
Een nieuwe preekstoel, in oude stijl, werd weer aangebracht evenals enkele rijen kerkbanken,
zodat de kerk weer iets terug kreeg van het oorspronkelijke beeld uit de tijd van de bouw
in de 19e eeuw.
De provincie schonk de kerk drie kaarsenkronen.
Op 9 december 1978 werd de gerenoveerde kerk weer overgedragen aan het kerkbestuur.
Ook het gebied rondom de kerk werd vernieuwd. In de loop van de jaren verdween steeds meer
"groen en zand", plaatsmakend voor stenen en muurtjes.
|
|
Het liturgisch centrum na de laatste restauratie. De twee stoelen wachten op het bruidspaar.
De kandelaars werden vervangen door elektriciteit.
|
Bij de laatste renovatie werden de kaarsenkronen geëlektrificeerd, werd het orgel zo authentiek
mogelijk gerestaureerd en werd de kerk tevens ingericht als centrum voor cultuur.
|
|
|
De renovatie van de kerk aan het begin van deze eeuw was veelomvattend. Zowel van binnen als
van buiten werd de kerk onder handen genomen.
Ingrijpend was de beslissing om de kerk niet alleen voor de eredienst te gebruiken maar ook
voor sociaal-culturele doeleinden.
Een aparte stichting organiseert de sociale en culturele evenementen en ondersteunt daarmee
de instandhouding van de Grote Kerk.
Het gehele jaar door zijn tentoonstellingen in de kerk te zien en met grote regelmaat zijn
concerten te beluisteren. In de zomermaanden kan het publiek regelmatig orgelconcerten bijwonen.
|
Home - start
