|
De woning gezien vanaf het zuiden.
Grafzerk van Jan Holties.
Jan Holties in zijn kruiwagen.
Achter hem zijn vrienden, v.l.n.r. (vermoedelijk) Ab (Albert) Lamber(t)s, Hendrikus Haasken Hadders en Harm Holties.
Deze naam is niet zeker.
Velen denken dat het Meeuws Middelveld, de vaste kruier van Jan is. Anderen
menen echter zeker te weten dat het om Jan zijn broer Harm Holties gaat.
Geheel rechts op de foto en achterste drager van de stok met geschoten wild
zou volgens bronnen Willem van Otterloo staan. Wie
weet meer?
|
- 1866-1932 Jan Holties.
- 1869-1947 Jan Harm Holties en zijn vrouw Geertje Enting.
Jan Holties (1866-1932), was een zoon van Harmannus Holties en Sietje Fransen en stond
bekend als "de jager in de krooi" of "de jager op krukken". Hij kon geen gebruik maken
van zijn onvolgroeide benen, zijn hoofd zat direct aan de romp, en zijn borst stak naar voren.
Ook was Jan doof.
Ondanks deze handicaps wist hij zich zeer goed te redden. Reeds in zijn jeugd haalde
hij samen met zijn vriendjes allerlei kattenkwaad uit. Zo werd op een dag eens stiekem
de toren van de Nederlandse Hervormde Kerk beklommen met de bedoeling duiveneieren uit de
nesten te halen. Jan wilde niet achter blijven en ging ook mee. Hij ging op de onderste
traptrede zitten en hees zich zo achterwaarts wippend omhoog. Zo wist hij boven in de
toren te komen!
Later verdiende hij de kost met het repareren van allerlei voorwerpen, zoals klokken,
harmonica's, wekkers, geweren en allerhande gebruiksvoorwerpen. Hij verrichtte die
werkzaamheden in zijn oude houten schuur die in de tuin van zijn ouders stond. Veel mensen
kwamen regelmatig even bij hem binnen lopen want het was er ondanks de rommel, altijd
erg gezellig.
Jan was een groot liefhebber van de jacht. Omdat hij zelf niet kon lopen werd hij
tijdens de jacht door zijn vrienden in een kruiwagen voortbewogen. Ondanks deze
handicap wist Jan veel wild te schieten want hij was erg trefzeker! Overigens was Jan
wel een enorme dierenvriend. Hij was altijd wel in het bezit van een tamme kraai, een
ekster en hij bezat jarenlang een haan met een gebroken poot. Deze zat gewoonlijk op zijn
schouder, ook wanneer hij aan het werk was. In zijn werkplaats had Jan meestal een
nachtegaal in een grote kooi die altijd het hoogste lied zong.
De Provinciale Drentsche en Asser Courant van 23 september 1890: "Van
een jager die niet kan loopen hoort men waarlijk niet alle dagen. Wellicht
is onze schutter Jan Holties dan ook de eenige in zijn soort. Gezeten op een
kruiwagen doorkruist hij de velden, of liever doet de kruier hem deze
doorkruizen. Niet zelden ziet men hem vastgebonden op zijn voertuig om
vallen te voorkomen, terwijl in 't laatst van de jachttijd hem een deken tot
meerdere dekking dient. Trots de stevige koude, toch gaat hij uit."
"Nu al eenige jaren is hij in xxxx gilde opgenomen. Het eerste
jaar schoot hij zooveel konijnen dat men die dieren slechts zelden meer
aantreft in deze streken. Later heeft hij zich meer toegelegd op het
schieten van patrijzen en hazen en vooral van de laatste heeft hij
verscheidene neergeveld. Zoo kan dan ook iemand die geen stap kan loopen,
een goed jager zijn."
Toen Jan in 1932 overleed zamelden zijn jachtvrienden en
andere bekenden geld in. Van dit geld werd een stenen beeld gemaakt,
voorstellende Jan in zijn kruiwagen compleet met zijn hond en geweer. Het
werd gemaakt, aan de hand van een foto, door een beeldhouwer in Italië en
kostte in die tijd f 700,-. Het beeld staat op het graf van Jan Holties op
het kerkhof aan de Kerkhoflaan. Op hetzelfde graf staat ook een klein
zuiltje met een marmeren duif, geschonken door zijn vriend Meeuws
Middelveld. Hij duwde Jan vaak op zijn kruiwagen naar de jachtvelden.
Jan woonde hier grotendeels met zijn broer Jan Harm en schoonzuster Geertje.
Voor zover bekend woonde omstreeks 1910 de bekende fotograaf Jan ter Heide, die zo vele foto's
van het oude Emmen heeft gemaakt, bij hen in.
|
|
A.Soer.
|
In de jaren 30 werd de woning van Holties afgebroken. Op de vrijgekomen grond werden
twee woningen gebouwd.
In woning rechts woonden o.a.:
|
Home - start
