|
Johannes en Aaltje.
Foto: 35 jarig jubileum van Johannes en Aaltje.
Achterste rij, zeven personen v.l.n.r. Riek, Johan,
Henny, Frits, Jo, Henk, Gerard Veldkamp.
In het midden geheel links Johannes (*1882),
geheel rechts Trui.
De kleinkinderen zijn Janke, Hans en Jan Veldkamp.
Emmer Courant 19 mei 1923.
Emmer Courant 7 maart 1956.
|
- 19xx-19xx J.Strootman.
- Wilhelminastraat 1 (omstreeks 1932).
- 19xx-19xx J.Stootman, commissionair (koopman).
- Wilhelminastraat 3 (omstreeks 1947).
- 19xx-19xx J.Strootman, aardappel groothandel, sporthuis, ijzerwaren.
- Wilhelminastraat 3 (omstreeks 1952).
- 19xx-19xx F.Strootman, sport- en jachtartikelen.
- Wilhelminastraat 3 (omstreeks 1962).
Eén van de kinderen uit het huwelijk van Frederik Strootman (1850-1927) en Geertruid
Tienkamp (1848-1930) was:
Johannes sr huwde in 1911 te Gasselte met Aaltje Thalens (*1882) uit Gasselte. Johannes sr werd
daarbij genoemd koopman te zijn. Hij was commissionair in aardappelen en stro en daarnaast
wapenhandelaar. Uit het huwelijk kwamen acht kinderen voort:
- Geertruid Johanna (Trui, *1911). Zij stond ingeschreven als "hulpster in nuttige handwerken en winkeljuffrouw".
Zij verliet Emmen in 1936 en vertrok naar Dalen, waar haar echtgenoot, de
"keurslager" Gerard Veldkamp een slagerij dreef. In 1958 opende Veldkamp een slagerij aan de Hoofdstraat
in Emmen.
- Hendrik (Henk, *1913).
- NN (*1914).
- Frederika (1915-1917).
- Frederika (Riek, *1918).
- Johanna Geertruida (Jo, *1921).
- Frederik (Frits, *1923). Frits (*1923) werd hoofdonderwijzer in Barger Oosterveld en huwde met de onderwijzeres Greet
van Kalken. Frits heeft veel gedaan voor de gemeenschap in Barger Oosterveld en kreeg daardoor de eretitel
"Burgemeester van Barger Oosterveld".
- Johannes Aaltinus (Johan, *1924).
- Henderikien (Henny, *1926).
Johannes sr liet in 1958 naast de oude woning een nieuwe woning met winkel bouwen. Hier werden
o.a. jachtartikelen verkocht, maar ook ijzerwaren en vuurwerk.
Op zondagochtend ontving hij de jagers uit de omgeving die hem het geschoten wild brachten.
Johannes sr was zelf ook jager en bezat daartoe ook een jachthond. Het wild dat hem gebracht werd,
en dat hij zelf geschoten had, verkocht hij door aan hotels in het westen van het land.
De winkel werd nog grondig uitgebreid met een afdeling sportartikelen, maar jaren
later gesloopt vanwege de reconstructie van het kruispunt Dordsestraat - Ermerweg - Wilhelminastraat.
De bedrijfsactiviteiten werden toen gesplitst en overgenomen door drie kinderen van Johannes sr:
In 1973 moest de firma Strootman hun wapen en munitiearsenaal op last van de gemeentepolitie tijdelijk
onderbrengen in het plaatselijke politiebureau. Uit veiligheidsoverwegingen was het niet meer verantwoord
de nering in hun winkelpand te houden. De Emmer Courant van 23 februari 1973: "In een periode
van nog geen jaar zijn vier inbraken gepleegd en dat is te gek om los te lopen. In het belang van de
veiligheid van de bevolking hebben wij de familie Strootman gevraagd hun winkel te beveiligen. Zolang dat
niet is gebeurd houden wij wapens en munitie op het bureau." Een maand eerder nog was een man
via een raam aan de achterkant het winkelpand binnen gedrongen en vroeg één der aanwezigen om de sleutel
van de munitiekluis. Toen andere bewoners door het lawaai wakker werden koos hij het hazenpad en verdween
in een auto. De dader(s?) van de overvallen werden volgens de Emmer Courant wel opgepakt maar de buit was
verdwenen.
De familie Strootman had volgens de Emmer Courant weinig waardering voor de maatregel van de politie en
voelde zich ernstig gedupeerd. Al drie weken waren ze hun inkomsten uit deze handel kwijt. Een alarminstallatie
was, vanwege de kosten, nog niet aangelegd. "Een alarminstallatie is erg kostbaar, met een paar
duizend gulden kom je er niet." aldus de familie in de Emmer Courant.
Nadat het winkelpand van Strootman was afgebroken, bleef een oude vervallen schuur staan. Deze schuur
bleek inzet te worden van een jarenlange strijd tussen Frits Strootman, buurtbewoners aan de Dordsedwarsstraat
en de gemeente Emmen.
Vanaf april 1999 verschenen meerdere berichten in de plaatselijke kranten over de kwestie. Strootman was
geenszins van plan om de oude zeer vervallen schuur, die onder andere onderdak bood aan verslaafden en daklozen, af
te breken, omdat de gemeente Emmen vasthield aan een groenbestemming voor het perceel. Strootman zou in dat
geval het perceel nooit voor een redelijke prijs van de hand kunnen doen.
Hoogtepunt van het conflict was mogelijk wel het plaatsen van een tent op het perceel waar twee verslaafden,
met toestemming van Strootman, in kampeerden. De politie kon niet optreden omdat er formeel geen overtreding
werd begaan.
In 2001 verscheen in de Drentse Courant het bericht dat die vermeende groenbestemming helemaal niet bestond en dat
het perceel wel degelijk (beperkt) bebouwd mocht worden. Wethouder Foppen Hoogland bevestigde dit maar voegde
eraan toe dat de betrokken ambtenaar mogelijk al vooruitgelopen was op de wens van de gemeente. Frits Strootman,
die zei één van de 24 erfgenamen te zijn, was woedend over de onjuiste voorlichting van de gemeente.
Strootman kon het perceel voor een aanzienlijk bedrag aan projectontwikkelaar Berends verkopen. Deze had
plannen om er een complex met appartementen te bouwen, plannen waar de gemeente niets voor voelde. In maart
2001 kopte de Drentse Courant: "De schuur gaat er binnenkort af". De schuur is afgebroken, maar
het perceel lag er in 2010 nog steeds onbebouwd bij.
|
Home - start
