Geïnteresseerd in historie?
Wordt ook lid van de
Historische Vereniging
Zuidoost Drenthe.
Aanmelden >>

Nieuws over HE
Lees meer >>

Historisch Emmen toevoegen aan uw favorieten

Human Orchestra 1969
v.l.n.r. Ruurd Pegman, Jan Groenink, Jan Leeuwinga, Gerard Rolink en Bas Munniksma.
Foto: verzameling Gerard Rolink

Human Orchestra 1969
v.l.n.r. Jan Leeuwinga, Bas Munniksma, Gerard Rolink, Jan Groenink en Ruurd Pegman.
Foto: verzameling Gerard Rolink

1969 Live in de Muzeval
v.l.n.r. Gerard Rolink, Ruurd Pegman, Jan Groenink, Jan Leeuwinga en Bas Munniksma.
Foto: verzameling Gerard Rolink

Human Orchestra 1972-1973
v.l.n.r. Roel Blaauw, Lourens Leeuw, George Molog, Ruurd Pegman, Jan Groenink.
Foto: verzameling Ruurd Pegman

Human Orchestra 1973
v.l.n.r. Roel Blaauw, Jan Groenink, Lourens Leeuw, George Molog, Ruurd Pegman.
Foto: verzameling Ruurd Pegman

v.l.n.r. Jan Leeuwinga (basgitaar), Gerard Rolink (sologitaar), Ruurd Pegman (zang, mondharmonica), Bas Munniksma (piano, blaasinstrumenten), Jan Groenink (slagwerk).
Foto: verzameling Jan Grimme

Human Orchestra v.l.n.r. Roel Blaauw, Gerard Rolink, Jan Leeuwinga.
Foto: verzameling Roel Blaauw

foto © Gerard van Erkelens

Thuis stond géén pick-up met grammofoonplaten doch alléén een distributieradio met twee kanalen. Zijn ouders zongen echter wel veel. Ruurd zong in het kerkkoor Jubalate Deo. Samen met een schoolvriend, die thuis wel een platenspeler had, ging hij op speurtocht naar alles wat met zwarte muziek te maken had. Voornamelijk blues omdat de jazz hem ietwat boven de pet ging. Ruurd hield ook van Boogie Woogie. In 1962 kreeg hij de gelegenheid enkele nummers mee te spelen op zijn mondharmonica met Rob Hoekes Boogie Woogie Quartet die op een schoolfeest speelde. Muziek was voor hem geen theorie maar gevoel.

Rob legde hem uit dat hij niet de juiste harmonica gebruikte en leerde hem niet alleen de bluesharp kennen, maar ook de techniek van het vervormen van enkele noten tot "blue notes" en leerde hem "under suckin" en "overblown".

Dit leidde van de eerste band in 1963 naar Human Orchestra in 1969.

Door de ontstane vriendschap met Rob Hoeke leerde hij al vroeg de Nederlandse bluesscène kennen, waaronder Cuby and the Blizzards. Hij nodigde hen vele malen uit om in Woerden en omgeving te komen spelen. Na menige jamsessies met Cuby raakte Ruurd bevriend met Harry Muskee en de andere bandleden.

Harry zocht in die tijd naar jong talent voor studioproducties om daaruit nieuwe bands te kunnen vormen. Het was de ontmoeting met Blues Selected in Schoonoord die Harry het idee gaf om een ontmoeting te organiseren tussen Ruurd en Blues Selected. Het klikte best goed en het project werd omgevormd tot een nieuwe groep: Human Orchestra. Ingewikkeld? Menselijk! Zo gaat het leven. Zo ontstond de naam Human Orchestra.

De eerste single van Human Orchestra sloeg héél goed aan in 't alternatieve circuit waardoor de groep gemiddeld twee tot drie optredens per week verzorgde. In bijna alle alternatieve jongerencentra van Nederland, waarvan Paradiso, Fantasio en de Melkweg de bekendste waren.

De tweede single sloeg minder aan. Engelse groepen als Ten Years After, Led Zeppelin, Deep Purple kwamen op. Vette guitar rifs, zwaar drum- en baswerk. Recht toe recht aan gespeeld en gezongen. Deze groepen sloegen ook bij het publiek van Human Orchestra aan. De bandleden waren hier héél verdeeld over. Ruurd door zijn oprechte blues achtergrond. Jan en Bas, met veel jazzbagage en muzikale waarden en normen, waren huiverig voor teveel primitievere rockinvloeden. Gerard had een voorliefde voor gitaristen als Eelco Gelling, Jeff Beck, Johnny Winter, Mick Taylor maar had ook een zwak voor moderne Amerikaanse Country Music zoals Birds, Flyin' Burittobros, C.S.N.Y. Dylan, The Band. Jan Leeuwinga had veel gevoel voor de melodie en harmonie van Van Morrison maar ook voor bluesrock als Spooky Tooth en The Cream.

De discussie over de toekomstplannen van Human Orchestra met Phonogram en met Harry Muskee als producer liep daarom niet soepel. Human Orchestra claimde een stuk vrijheid om een heel eklektisch repertoire te mogen spelen waarin al deze invloeden een plaats kregen. Het werd echter niet commercieel genoeg gevonden. Er moest een duidelijk herkenbare stijl of stroming komen. Een jaar daarvoor had Phonogram al geprobeerd om een Nederlandse Jethro Tull van Human Orchestra te maken, nu moest het Led Zeppelin zijn.

De samenwerking tussen Bas en Ruurd, fundamenteel voor de eerste single, liep stroef in die dagen en door een soort democratisch principe gaven ze er de voorkeur aan twee projecten van Gerard uit te werken, die tot "Bad you're better" en een soort prepunk versie van Dylans Rainy Day Women leidden. "Heiligschennis" volgens VPRO criticus Wim Noordhoek. Het publiek zat daar veel minder mee en bij hun optredens bleef de frase "everybody must get stoned" nog lang doorgalmen in de woelige nachten van de begin jaren zeventig.

Opgenomen en gemixt in minder dan tien uur studio voor twee nummers klonk het natuurlijk iel in vergelijking tot de Engelse groepen.

Bas was even eerder uit de groep gegaan en trof Jaap Dekker als nieuwe pianist aan toen hij later in tijde toch weer verder wilde met H.O. Bas ging wat meer blazen (sax en dwarsfluit) met Jaap als toetsenman.

Dit leverde echter weer nieuwe spanningen op en de groep knalde uit elkaar. Te jong en onervaren. Een nieuwe manager, Job Siertsema, overtuigd van het potentieel talent van deze formatie probeerde de boel nog te lijmen maar uiteindelijk besloten Jan Groenink en Ruurd de naam te behouden maar een geheel nieuwe groep te vormen met een geheel nieuw repertoire van enkel eigen werk.

Met Piet Busscher, ex Black Lake, als gedegen bassist en George Molog als uiterst begenadigd gitarist werd er hard gewerkt aan een nieuw repertoire. Invloeden kwamen van Hendricks, Zappa, Larry Corial, Van Morrison, Randy Newman, Captain Beefhart, Doctor John. Een creatief avontuur en toen ze eind 1971 met een kleine twintig nummers het podium opgingen was dit voornamelijk op festivals in Duitsland waarbij ze de bühne deelden met legendarische Duitse groepen als Amon Duhl, Embrio, Kraftwerk maar ook Engelse groepen als Jucy Lucy, Arthur Brown, Colosseum, Epitaph en Wishbone Ash.

Een live optreden voor Radio Bremen leverde contacten op met Polydor in Hamburg die een nieuw label Polygram wilde starten.

De nieuwe Human Orchestra, inmiddels versterkt met Roel Blaauw als tweede zanger en percussionist en de Groninger bassist Lourens Leeuw, voldeed volledig aan het artistieke beleid van dit nieuwe label.

Opnieuw moest er hard gewerkt worden aan de songs die op het podium een zekere vorm hadden gekregen en het publiek konden overtuigen maar voor een plaatopname moest er nogal wat bij geschaafd worden. Er werd gedacht aan het aantrekken van nieuwe muzikanten, toetsen (piano, orgel, synthesizer), blazers en een tweede gitarist.

Wederom veel geharrewar in een economisch uiterst gespannen situatie want al dat repeteren, componeren en arrangeren belette de groep om vaker op te treden. Ze hadden nauwelijks meer te eten. De groep knalde daardoor weer uit elkaar door kleinzieligheid en spanning. Het was een gebrek aan professionalisme.

De nieuwe studio van Polygram nam enige maanden later een album op met Brian Ferry en Roxy Music. Daarop staan minstens twee van Human Orchestra gepikte composities.

Herfst 1973 was Human Orchestra voorgoed ter ziele. Een Menselijk Orkest met een rijke menselijke ervaring.

In 1986 trad de eerste formatie, 15 jaar na de scheiding nog een keer op in Groothuis. In 1989, 20 jaar na de oprichting, nog eens in de Zuidoosthal in Emmen.

Human Orchestra maakte twee singels: "The silly one" en "Rainy day women Nos 12 & 35". The silly one werd veel gedraaid op de radiozenders en bereikte uiteindelijk de 5e plaats in "KRO's hitparade". Er werden een paar duizend singels van verkocht. Rainy Day daarentegen was niet aan de straatstenen te slijten.

Wie helpt?