|
Interieur van een woning te Barger Compascuum,
die nog niet tot de allerarmste behoort,
al ontbreekt ook hier het noodige.
Wie kent de bewoners of weet meer?
Tussen Erica en Klazienaveen treft men holbewoners aan, wier bestaan een schrille tegenstelling vormt
met het leven in de beschaafde wereld.
|
't Is niet de eerste keer, dat wij met tekst en foto's melding maken van de harde ontbering, die in een deel
van ons land wordt geleden, de stervende veenstreek in het arme Drente.
Maar als met geregelde tusschenpoozen dringt de noodkreet uit dat sombere gebied tot ons door, ons eraan
herinnerend, dat wij altijd armen bij ons zullen hebben. Als wij den treurigen toestand overzien, waarin de
bewoners van het grauwe turfland verkeeren, komt er een gevoel van schaamte in ons op, omdat in onzen beschaafden
tijd zooiets nog mogelijk is. Waarom nog mogelijk?
Het is niet met enkele woorden te zeggen: een zoo groote ellende heeft altijd meerdere oorzaken en deze
betreffen niet alleen het materiële leven. Daarom is ook afdoende hulp zoo moeilijk te brengen.
Maar een duidelijk aanwijsbare oorzaak der thans heerschende armoede is wel de geringe vraag naar het product
van die streek: de turf. Het ligt daar opgestapeld in onafzienbare massa's en wijl de koopers ontbreken, missen
ook de werkers een behoorlijke broodwinning.
In armzalige hutten, die den naam van woning niet verdienen, zijn veelal de gezinnen gehuisvest en met hulp
van de ondersteuning wordt het leven gerekt, waaraan alle glimp van welvaart ontbreekt.
De foto's schetsen het erbarmelijk leven van de bewoners der veenstreek.
"Op weg van Emmen naar Emmer Compascuum komt men voorbij het zoogenaamde "Nieuw Rusland",
waar de trieste aanblik der arme streek het hart pijn doet."
Omstreeks 1926.
|
Home - start
