|
Kaart 1910, lichtgroen gestreept zijn
de oude vennetjes aangegeven.
Kaart 1963, de Houtweg is nog niet aangelegd.
|
In de bossen liggen enkele vennetjes en kleine meertjes zoals het Zandmeer(tje), het Haantjebakmeer en het Appeltje.
De naam Zandmeer doet vermoeden dat het hier om een meer in het zand gaat. Een oud artikel
vermeldt echter dat het van oorsprong een veenmeer was. Niet onlogisch, gezien de pikzwarte
ondergrond en de aanwezigheid van keileemlagen.
Het Zandmeer was een vennetje dat er al eeuwen had gelegen en
waarin schapen werden gewassen onder het genot van een borreltje. Dit vennetje is door
werklozen in 1928 verbreed en uitgediept. De in 1924 opgerichte ijsvereniging Wintervreugd
bood de jeugd later de mogelijkheid om op dit meertje te schaatsen. Willem Alferink
schreef in "Oes Kamnet" 22e jaargang nr 4 dat het vaak groot feest was op het
Zandmeer als er schaatswedstrijden werden georganiseerd, die muzikaal werden ondersteund
door het draaiorgel van Van Ossel.
Door het aanplanten van bomen (eerst slechts aan de noordzijde van het meer) werd
het een bosmeer. Deze aanplant werd al aan de kaak gesteld door een redacteur
in de Emmer Courant van 21 januari 1914. Hij schreef: "Als
de vennootschap der Emmerdennen nu eens heel goed werk wil doen, dan moet het
aan de oostzijde van het Zandmeer een drie of vierdubbele rij flink opgeschoten
dennen plaatsen, zodat de waterplas, die thans zulke uitstekende diensten doet,
niet zoveel last meer had van de oostenwind. We zullen het beste er maar van
hopen. Wie weet of het bestuur niet aan de wens, die er een van velen is,
voldoet."
Het moerasachtige vennetje dat later het Zandmeer werd ligt tussen een slingerende hoogte.
|
|
Aanplant nabij toegangsweg tot zandmeer
anno 1934.
De toegangsweg tot het zandmeer.
|
De overlevering vertelt dat tijdens het schapenwassen één der lieden zich een keer van
zijn boezeroen, borstrok en hemd had ontdaan. Zijn horloge speldde hij aan zijn hemd vast.
Toen het werk geklaard was trok de man zijn kleding weer aan doch miste zijn horloge. Met
man en macht zocht men ter plekke doch het horloge was en bleef weg. Een jaar later was de
betrokken man wederom van de partij. Hij ontdeed zich weer van zijn kleding en vond
toen zijn eigendom met ketting aan het hemd gespeld terug. "Da'k niet eerder op 't
idee kommen bin um mien kleren oet te trekken" was het ontnuchterende relaas.
|
Home - start
