|
Het gebied tussen Weerdinge en Emmerschans, nabij de kruising met de Oude Roswinkelerweg
werd vroeger "Knarphoorn" of "Knarboorn" genoemd. Hier woonde de familie Joling.
Hindrik Joling huwde met Engeltien Harms en kregen een zoon Harm Joling (*1804
Emmen) die huwde met Gesien Haandrikman uit Exloo. Zij kregen in elk geval een zoon:
Hindrik Joling (*1845), geboren te Westenesch, huwde #1 in 1875 met Aaltien
Bruintjes (1849-1879), geboren te Odoorn en overleden te Emmerhout. Uit dit huwelijk kwamen twee kinderen voort:
- Geessien Joling (*1876 Emmerhout)
- Fenna Joling (*1878 Emmerhout)
Hindrik Joling huwde #2 in 1886 met Jantien Eding (*1864 Gieten,
†1948). Uit dit huwelijk kwamen negen kinderen voort:
- Elina (*1887 Emmerhout)
- Hendrikien (*1888 Emmerhout)
- Harmtje (*1891 Emmen)
- Luchien (*1892 Emmerhout)
- Harm (*1895 Emmerhout)
- Lukina (*1897 Emmerhout)
- Hendrik (*1899 Emmerhout)
- Gerrit (*1901 Emmerhout)
- Geert ?
Hindrik gaf bij de geboorte van zijn kinderen op arbeider te zijn. Na 1900 gaf hij op
landbouwer te zijn, hij was toen al 56 jaar oud. De vrouw van Hindrik, Jantien, heeft - zo
de traditie wil - nog vijftien jaar bij haar zoon Luchien in huis gewoond.
Luchien Joling was van beroep arbeider en huwde in 1918 met Hinderkien
Steenbergen uit Emmen.
Nadat hij de lagere school had doorlopen moest hij mee naar het veen om te
werken. Hij kwam uit een groot gezin en daar moest brood op de plank komen.
Luchien en zijn vrouw huurden het kleine boerderijtje van ene Willem Joling en Janna.
Hoewel de familienaam identiek was, waren ze geen familie van elkaar.
Van veenarbeider werd Luchien echter een kleine zelfstandige boer. Zijn eerste koe
kreeg hij van zijn huurbaas. Toen het hem goed ging heeft hij die keurig terug betaald.
Luchien had altijd drie melkkoeien die zijn jongste dochter van haar 13e tot haar 20e
levensjaar twee maal per dag heeft gemolken. Luchien woonde inmiddels aan de IJsspoorweg
in Weerdinge. De anderen kinderen waren iets ouder en allemaal reeds getrouwd. Verder
hield hij wat jong vee en bewerkte hij enige landerijen.
Toen zijn moeder Jantien in 1948 overleed heeft Luchien het huisje met het land erom
heen geërfd. Hij verhuurde het enige tijd en vervolgens maar verkocht omdat de
zandafgraving steeds dichterbij kwam. De zandafgraving zou niet het einde van het
boerderijtje inluiden. Het boerderijtje brandde af door onbekende oorzaak.
Luchien werd 71 jaar oud, zijn vrouw 67.
|