|
|
Hendrik van der Veen (1851-1939) was de grondlegger van een schildersbedrijf aan de
Weerdingerstraat 41 in Emmen. Daarnaast deed Van der Veen in de beginjaren ook onderhoud
aan koetsen en rijtuigen. Later zou ook het glaszetten een bedrijfsactiviteit worden en
werd een spuitinrichting toegevoegd. Aangenomen wordt dat hij het bedrijf in 1875 startte,
hoewel hij in de jaren tussen 1875 en 1888 in Weerdinge en Roswinkel verbleef.
Hendrik van der Veen, schildersknecht, verver en huisschilder (1851 Meppel - 1939 Assen) huwde
in 1875 met Ochien Schepers (1849-1912), geboren te Odoorn, overleden te Oosterhesselen. Ze kregen
negen kinderen:
- Hendrik van der Veen (*1875 Weerdinge)
- Arend van der Veen (1876-1877 Roswinkel)
- Arend van der Veen (1877-1880 Roswinkel)
- Jan van der Veen (*1879 Roswinkel)
- Arend van der Veen (*1881 Roswinkel)
- Willem van der Veen (1883-1883 Weerdinge)
- levenloos (1884 Weerdinge)
- levenloos (1885 Weerdinge)
- levenloos (1888 Weerdinge)
Tot 1946 zou het bedrijf aan de Weerdingerstraat gevestigd blijven (ruim 71 jaar). Het
bedrijf was gevestigd waar later Vos beheer BV kwam. Nog aan de Weerdingerstraat
gehuisvest, deed ook zoon Hendrik jr. (*1875) zijn intrede in het bedrijf. De naam werd veranderd
in H.van der Veen en zoon.
Hendrik van der Veen jr (1875-19xx) huwde met Imelina Margaretha Eising. Uit dit huwelijk
kwamen negen kinderen voort:
- Oechien (†)
- Oechien (†)
- Oechien
- Aaltje
- Hendrik (Hen *1909). Hij zette het familiebedrijf voort.
- Bertha
- Rika (*1917)
- Lambertus
- Lina
De kinderen Oechien en Lina zijn beide doof geboren en hebben op het doveninstituut in Groningen gezeten.
|
|
Van Veenen.
"De verfwinkel" tijdens de VVV week begin jaren '50. In het piccolo
pak (speciaal uit Groningen afkomstig) Rein van der Veen. Geheel links staat Hendrik
van der Veen, achter de kraam staat zijn vrouw.
|
Het bedrijf van Hendrik van der Veen (*1875) verplaatste zich in 1946 van de
Weerdingerstraat naar de Hoofdstraat.
De tweede generatie deed zijn intrede in het familiebedrijf. Hendrik van der Veen (Hen) vestigde zich in het
linkerdeel, de bakkerswinkel, van het door bakker Wietse van Veenen gebouwde
historische pand op de hoek met de Minister Kanstraat. De spuitafdeling was toen verleden
tijd, "De Verfwinkel" was de naam van een nieuwe tak die aan het schildersbedrijf
annex glaszetterij werd toegevoegd. In het rechterdeel zat Schulz, die er een elektrawinkel
had en tevens eigenaar van het pand was. De "Verfwinkel" van Van der
Veen zou hier zes jaar gevestigd blijven om zich daarna in de Kolhoopstraat te vestigen.
Hen van der Veen (*1909) huwde met Bien de Lange. Uit dit huwelijk kwamen vier kinderen voort:
- Hendrik van der Veen.
- Tineke van der Veen.
- Rein van der Veen (*1940). Hij zette het familiebedrijf voort.
- Emiel van der Veen
|
|
|
In 1952 verruilde Hen van der Veen's de Hoofdstraat voor de Kolhoopstraat. J.Siebring had aldaar een groot en modern
pand laten bouwen. De bouw van de wijk Emmermeer was in volle gang en als schildersbedrijf had Van der Veen daar
veel werk. Uitbreiding van het bedrijf was nodig, de ruimte daarvoor vonden ze in het door Siebring gebouwde woonwinkelpand.
In 1955 deed de derde generatie Van der Veen zijn intrede in het bedrijf. Medefirmant werd R.H.J. (Rein) van der
Veen die toen nog maar 15 jaar oud was. Zijn vader Hendrik (Hen) was op dat moment door ziekte handelingsonbekwaam. Hij
werd echter door de kantonrechter meerderjarig verklaard door het zogeheten "middel van beperkte handlichting".
(Noot: minderjarigen zijn in beginsel alleen bevoegd zelfstandig rechtshandelingen
te verrichten met toestemming van hun wettelijke vertegenwoordiger. Door deze handlichting,
welke bij de kantonrechter werd aangevraagd, was het mogelijk de handelingsonbekwaamheid
van de minderjarige gedeeltelijk op te heffen. Voor het verkrijgen ervan was toestemming
van zijn wettelijke vertegenwoordiger nodig)
Nadat men al eerder met glaszetten was gestopt, beëindigden ze in 1955 ook de activiteiten
van het schildersbedrijf. Mede in verband met de zogenaamde stille perioden in de verfbranche,
zoals de winter en vanwege de overgang in de bouwwereld naar grootschalige bouwmethodes,
werd, naast "de Verfwinkel", naar andere middelen gezocht. Die werden gevonden in de
uitbreiding van het assortiment behang, maar tevens kwam er een uitbreiding met handenarbeid
artikelen, kunstschilder benodigdheden en schilderijlijsten. Er werd hoofdzakelijk geleverd
aan scholen zoals het inrichten van handenarbeidlokalen.
Na 10 jaar Kolhoopstraat werd het bedrijf verplaatst naar de Hoofdstraat.
|
|
Warenhuis Pol gezien vanaf
de Weerdingerstraat.
In het achterste deel van het woonwinkelpand vestigde zich Van der Veen.
Het middelste deel (achter de bomen) zou later ook worden betrokken.
Nadat Pol zelf in 1969 met zijn warenhuis stopte kwam "De Hobbycorner" hier.
|
In 1962 kreeg Van der Veen de mogelijkheid om, na achtereenvolgens aan de
Weerdingerstraat, de Hoofdstraat en de Kolhoopstraat gezeten te hebben, het achterste deel
van het warenhuis Pol op de hoek Hoofdstraat en Weerdingerstraat te huren. (daarvoor was
zuivelhuis J.Niemijer huurder geweest)
De afdeling verf, behang en glas (de Verfwinkel) werd weer een aparte
onderneming met als eigenaar Hendrik van der Veen jr. De afdeling met
handenarbeidartikelen, feestartikelen, tekenmaterialen, schilderijlijsten en
schoolleveranties werd overgenomen door zijn zoon Rein samen met zijn echtgenote Greet
Weggemans.
De naam van de winkel werd Hando hetgeen een afkorting is van handenarbeid
en doe het zelf. In 1965 kwam er een uitbreiding door ook het middelste deel, tussen
Pol en Van der Veen, van het pand te betrekken.
In 1969 werden beide bedrijven echter toch weer samengevoegd vanwege ziekte van Hendrik
van der Veen. "De Verfwinkel" en Hando werden overgenomen door Sikkens Verkoop Nederland bv
en vestigde zich ook in voorste deel van het voormalige warenhuis Pol. De naam van het nieuwe
bedrijf werd "Hobby Corner". Het echtpaar werkte zeer hard, soms tot diep in de
nacht en kon zich niet permitteren om ziek te worden. Ze herinneren zich wel
eens met hoge koorts achter de toonbank te hebben gestaan.
In 1972 werd "Hobby Corner" door Sikkens Verkoop Nederland bv (een onderdeel van de AKZO
coating divisie) omgezet in een nieuwe formule. De alom bekende naam Decorette deed zijn
intrede. Het gehele pand op de hoek Weerdingerstraat - Hoofdstraat werd in de nieuwe
Decorette stijl (in de kleuren bruin, oranje en cerise) opgeschilderd. In 1975 echter besloot het
AKZO concern kleinere bedrijven af te stoten. Nog steeds nauw bij het bedrijf betrokken, kocht
Rein de gehele Decorette terug en kwam het weer in familiehanden.
Eigenaar van het pand was de heer Pol die in 1969 met zijn warenhuis was gestopt.
Pol besloot in 1978, vanwege het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd, het
woonwinkelpand in de verkoop te doen. Voor Van der Veen was dit een tegenvaller want
verlenging van het huurcontract was niet bespreekbaar en koop van het pand bleek geen
haalbare kaart, mede door het niet optimale vestigingspunt voor een Decorette.
|
|
|
Omdat Pol in 1978 besloot zijn woonwinkelpand op de hoek Hoofdstraat Weerdingerstraat te
verkopen keek Van der Veen uit naar een andere locatie. Die werd gevonden in een pand in
de Hoofdstraat naast de Hema, waar J.Siebring eigenaar van was.
Hier hebben ook Singer naaimachines, kapsalon van Dijk en kapsalon Bouma gezeten. In
het voormalige Decorette pand aan de Hoofdstraat is tegenwoordig het Petit restaurant "Het
kadetje" gevestigd.
Door de ongunstige ontwikkeling in de verfbranche en de komst van drie bouwmarkten, heeft
de familie Van der Veen in 1983 uiteindelijk toch de beslissing moeten nemen om de deuren
van het bedrijf te sluiten. Willem Schippers, van het gelijknamige meubelimperium, heeft de
familie nog een helpende hand gereikt, door hen aan het roer te zetten van een door hem
begonnen Decorette in de Weiert. Na nog een aantal jaren bij Bosma bedden te hebben
gewerkt ging Rein met de vut.
Drie generaties hadden hun ziel gelegd in een bedrijf wat uiteindelijk 118 jaar heeft bestaan.
|
Home - start
